Sportbeurzen

Sport is een belangrijk onderdeel van het leven op Amerikaanse colleges en universiteiten. Een groot aantal universiteiten heeft dan ook geld beschikbaar gesteld om sportbeurzen te verstrekken aan getalenteerde undergraduate studenten die zowel op academisch als op sportgebied goed presteren. Het systeem van toekenning is bij deze beurzen erg complex en aan allerlei regels verbonden. Begin dus minimaal anderhalf jaar van tevoren met je voorbereiding. Om je op weg te helpen bij het verkrijgen van een sportbeurs volgt hier een overzicht van verschillende sportbeurzen en tips:

Tips:
  • Er zijn in Nederland veel commerciële bemiddelingsorganisaties die helpen bij het verkrijgen van een plek en sportbeurs op een Amerikaanse universiteit. Als je zelf goed onderzoek doet, is een bemiddelingsbureau niet altijd noodzakelijk. Mocht je overwegen om toch met een bureau in zee te gaan, dan is het slim om eerst na te gaan wat de resultaten van het bureau bij jouw sport zijn geweest. Kun je in contact gebracht worden met een atleet die je voorging? Hoeveel aanbiedingen had hij of zij, wat was de hoogte van de sportbeurs en wat waren de resterende kosten? Het is eveneens verstandig navraag te doen naar de beloningsstructuur. Betaal jij een vergoeding aan het bureau en welke kosten dekt deze vergoeding dan? Betaalt de universiteit een vergoeding aan het bureau? Hoe vrij ben je dan in je universiteitskeuze?
  • Handige websites zijn AthleticScholarships en BeRecruited. Na registratie heb je gratis toegang tot bronnen, databases en tips.
  • Alle sportbeurzen worden voor een jaar verstrekt. Sportcoaches kunnen aangeven dat ze kandidaten voor willen dragen voor verlenging van hun beurs, maar er is geen garantie dat een beurs voor vier jaar verstrekt zal worden.

Hoe werken sportbeurzen?

Universiteiten kunnen lid worden van sportbonden. Die sportbonden hebben regels opgesteld waaraan universiteiten moeten voldoen als ze in bepaalde divisies willen uitkomen. Universiteiten kunnen bij meer dan één bond aangesloten zijn en in meerdere divisies tegelijk competitie spelen, echter niet in dezelfde sport. Elke sportbond heeft eigen regels voor de toekenning van sportbeurzen. Onderstaand vind je meer informatie over de verschillende sportbonden. Als scholier moet je je zowel registreren bij de juiste sportbond als toelating doen bij de universiteit. Om toegelaten bij de universiteit te worden, moet je aan dezelfde academische voorwaarden voldoen als studenten die geen sportbeurs aanvragen. De grootste sportbond is de NCAA. Daarnaast zijn er nog enkele kleinere sportbonden.

 

National Collegiate Athletic Association  (NCAA)

Deze belangrijke sportbond kent drie divisies:

 

NCAA divisie 1

Grote staats- en particuliere universiteiten met uitgebreide basketbal of American football-programma’s zijn bij deze divisie aangesloten. Universiteiten moeten aan verschillende voorwaarden voldoen om in deze divisie te mogen spelen. Een van de belangrijkste voorwaarden is dat er minimaal zes verschillende sporten gespeeld worden en dat de universiteit in een van de twee bovengenoemde sporten op het hoogst mogelijk niveau wedstrijden speelt. Deze wedstrijden moeten een regionaal of een nationaal karakter hebben. Amerikaanse studenten hoeven in de meeste gevallen niet zelf op zoek te gaan naar sportbeurzen binnen deze divisie, maar worden benaderd door coaches. In hun zoektocht maken deze o.a. gebruik van elektronische databanken waarin gegevens over sportprestaties van middelbare scholieren worden bijgehouden.

 

NCAA divisie II

De wat kleinere staatsuniversiteiten zijn vaak bij deze tweede divisie aangesloten. De sportprogramma’s binnen deze divisie zijn in het algemeen kleiner dan die in divisie I. De instellingen moeten in tenminste vier verschillende sporten met teams tegen andere universiteiten uitkomen. Voor American football zijn er in deze divisie minder sportbeurzen beschikbaar. Voor de andere sporten zijn de verschillen in aantallen minder groot. Sportcoaches binnen deze divisie zijn ook actief op zoek naar leden voor hun teams, maar maken minder gebruik van elektronische databanken. Coaches bezoeken meestal Amerikaanse middelbare scholen en community colleges om te beoordelen of er sporttalenten aanwezig zijn.

 

NCAA divisie III

De meeste kleine, prestigieuze colleges zijn lid van deze divisie. Deze instellingen moeten in ten minste vier verschillende sporten met teams tegen andere universiteiten uitkomen. Binnen deze divisie mogen geen sportbeurzen verstrekt worden. Als instellingen binnen deze divisie toch financiële steun verlenen, komt het geld voor deze beurzen uit andere bronnen en wordt sporttalent niet betrokken bij de beoordeling van een student die voor een beurs in aanmerking komt. Hoewel in minder mate dan binnen divisie I en II, zijn coaches ook voor deze divisie actief op zoek naar talent.

 

National Association of Inter-collegiate Athletics (NAIA)

Elk vierjarig college kan in principe lid worden van deze bond. Momenteel heeft de bond ongeveer 250 leden. De leden van deze bond zijn vaak wat kleinere colleges en universiteiten. De NAIA is opgedeeld in districten. De meeste wedstrijden worden tussen de verschillende districten gespeeld, hoewel er ook nationale wedstrijden plaatsvinden. De meeste leden hebben uitstekende sportprogramma’s en de verstrekken ook sportbeurzen.

De regels voor verdeling van de andere bonden zijn minder complex dan de regels van de NCAA. Echter worden binnen deze divisies vrijwel nooit volledige beurzen verstrekt. De NAIA hanteert een systeem dat overeenkomt met het equivalency-systeem van de NCAA (zie hieronder).

 

Overige sportbonden

 

De verschillende soorten sportbeurzen

De NCAA bepaalt per sport hoeveel geld er voor beurzen beschikbaar is en hoeveel beurzen er beschikbaar zijn. Elke sport mag slechts een beperkt aantal volledige beurzen (full scholarships of full grant-in-aid) en een combinatie van volledige en gedeeltelijke beurzen (equivalency scholarships) verstrekken. Een volledige beurs bestaat uit collegegeld, kost en inwoning en vergoeding van studieboeken. Een equivalency scholarship kan of een volledige of een gedeeltelijke beurs zijn. Als een sport bijvoorbeeld achttien equivalency scholarships heeft te verdelen, is het aan de coach om te bepalen of hij achttien volledige beurzen verstrekt aan achttien studenten, of zesendertig gedeeltelijke beurzen aan zesendertig studenten, of tien volledige beurzen en zestien gedeeltelijke beurzen, enz.

De meeste sportbeurzen binnen de NCAA divisies I en II  worden verdeeld volgens het equivalency systeem. Een uitzondering vormen herenfootball, vrouwenbasketbal, vrouwentennis, vrouwenvolleybal en vrouwenturnen. Deze sporten worden aangeduid als zogenaamde headcount-sporten. Dit betekent dat beurzen volgens de verhouding 1:1 verstrekt moeten worden. Als de NCAA bijvoorbeeld bepaald heeft dat er elf beurzen voor tennis verstrekt kunnen worden, kunnen slechts elf studenten een beurs krijgen. De coach mag zelf bepalen of hij volledige dan wel gedeeltelijke beurzen verstrekt. Bij headcount-sporten is de kans op een volledige beurs beduidend groter dan bij equivalency-sporten.

Niet alle NCAA divisie I instellingen verstrekken sportbeurzen. Achttien van de circa driehonderd instellingen binnen deze divisie verstrekken uitsluitend need-based scholarships. Dit zijn de universiteiten die bij de Ivy League en de Patriot League behoren.

De Ivy League universiteiten zijn: Brown University, Columbia University, Cornell University, Dartmouth University, Harvard University, Princeton University, University of Pennsylvania, Yale University. De Patriot League universiteiten zijn: Bucknell University, Colgate University, College of the Holy Cross, Fordham University, Lafayette College, Lehigh University, The United States Military Academy, The United States Naval Academy.

 

Het verkrijgen van een sportbeurs

Het is niet makkelijk om een (gedeeltelijke) sportbeurs te bemachtigen. Onmogelijk is het echter niet. Soms bezoeken Amerikaanse sportcoaches andere landen om leden voor hun teams te werven. Het kan ook voorkomen dat niet-Amerikaanse sporters ontdekt worden tijdens internationale sportevenementen. In de meeste gevallen moet je echter zelf actief op zoek gaan naar een beurs en moet je de coach zelf van je sportkwaliteiten overtuigen. Sportbeurzen worden meestal alleen verstrek aan studenten die in Nederland op landelijk niveau een sport beoefenen of op hoog niveau sporten in een sport waarin Nederland in de wereldtop zit.

 

Stap 1: Doe goed onderzoek

Begin minimaal anderhalf jaar van te voren met je onderzoek.

 

  • Bekijk welke universiteiten sportteams hebben in je sport en wat voor sportfaciliteiten er bij de verschillende instellingen zijn. Kijk ook binnen welke divisie de sport bedreven wordt. Hoe hoger de divisie, hoe moeilijker het is om als buitenlander een sportbeurs te krijgen, hoewel de sport die je beoefent en het niveau waarop je dat doet ook bepalend is voor je kansen. Voordat je universiteiten gaat benaderen, is het belangrijk om te weten aan welke voorwaarden je moet voldoen om in een bepaalde divisie uit te komen. De NCAA heeft deze voorwaarden gepubliceerd in een gids.

 

  • Zoek op hoeveel sportbeurzen er voor jouw sport beschikbaar zijn er wat voor soort beurzen er beschikbaar zijn (volledige beurzen, gedeeltelijke beurzen, vrijstelling van het betalen van collegegeld). Realiseer je dat je als niet-Amerikaan vrijwel nooit in aanmerking zult komen voor een need-based scholarship.

 

  • Bekijk wat de toelatingseisen van de universiteiten zijn en welke eisen er worden gesteld aan je testscores en vooropleiding. De toelatingseisen van de universiteit zijn voor studenten met sportbeurs in het algemeen hetzelfde als voor studenten die zonder sportbeurs aan de instelling willen studeren.

 

  • Ook de sportbonden stellen voorwaarden aan je vooropleiding en ervaring. Zorg dat je op de hoogte bent van deze regels. Registreer je bij het NCAA Eligibility Center of het NAIA Eligibility Center om op de hoogte te blijven van de voorwaarden, deadlines, enz.

 

Stap 2: Verzamel benodigde documenten

 

Voordat je coaches gaat benaderen is het verstandig om alle benodigde informatie en documenten op een rijtje te zetten. Denk hierbij aan

 

  • Je cijferlijsten
  • TOEFL en ACT of SAT scores
  • Een sport-CV. Maar beperk je CV niet alleen tot je sporten. Geef een zo breed mogelijk beeld van jezelf. Wat zijn je interesses, hoe presteer je op school, wat voor andere hobby’s heb je? Een coach zal ook willen kijken naar je persoonlijke kwaliteiten, zoals je vermogen tot samenwerken, doorzettingsvermogen, prestatiegerichtheid, toewijding en discipline. Al deze factoren spelen een rol en daarom moet je een coach een zo compleet mogelijk beeld van jezelf geven.
  • Fysieke informatie die relevant is voor de beoefening van jouw sport
  • Beeldmateriaal, zoals een video met highlights van je wedstrijden of je vaardigheden
  • Eventuele referentiebrieven van je coach
  • Contactgegevens van coaches en assistent-coaches
Tip:
  • Het is niet ongewoon dat coaches de social media profielen van potentiële sporters bekijken. The Princeton Review publiceerde een aantal tips.
Stap 3: Contacten leggen

 

  • Benader de coaches van de betreffende universiteiten. Zorg dat je geen massa-e-mails verstuurd. Benader iedere coach met een persoonlijk bericht en leg uit waarom je interesse hebt in die specifieke universiteit.
  • Deel je schoolresultaten, scores op een toelatingstest, eventuele referentiebrieven van je Nederlandse coach, fysieke informatie die van belang is voor de beoefening van jouw sport en zo mogelijk beeldmateriaal. Geef aan hoe goed je gepresteerd hebt, hoeveel wedstrijden heb je gewonnen, op welk niveau je speelt, hoe vaak je traint, enz.
  • Zorg dat coaches jou, of zo mogelijk je Nederlandse coach, kunnen bereiken. Wees zelf ook proactief en blijf regelmatig contact zoeken. Coaches zijn gebonden aan strenge regels en mogen gedurende een bepaalde periode geen contact opnemen met potentiële sporters. Wel mogen ze reageren op vragen.

 

Stap 4: Accepteren

Misschien word je door één instelling aangenomen, misschien door meerdere. Voordat je besluit om een aanbod te accepteren is het zinvol om de coach een aantal vragen te stellen zodat je weet wat je precies van de universiteit kunt verwachten. De NCAA heeft hiervoor een handige vragenlijst opgesteld.